Rozdział 6 z 15
Mikrosoczewkowanie
Gdy gwiazda pierwszoplanowa (soczewka) przechodzi niemal dokładnie przed gwiazdą tła (źródłem), jej grawitacja zakrzywia i wzmacnia światło źródła przez dni lub tygodnie. Planeta wokół soczewki dodaje krótki dodatkowy pik. Sama soczewka jest często zbyt słaba, by ją zobaczyć.
Powiększenie soczewki punktowej: A(u) = (u² + 2)/(u√(u² + 4)), gdzie u to odległość soczewka–źródło w promieniach Einsteina; A(1) = 1,342. Kąt Einsteina to θ_E = √(κ M π_rel), κ ≈ 8,14 mas/M☉ (Gaudi 2012). Planetarny pik trwa około √q · t_E, gdzie q to stosunek masy planety do masy gwiazdy. Zdarzenie nigdy się nie powtarza, więc planety nie można w ten sposób ponownie obserwować.
| Wielkość | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| A(u = 1) | 1.342 | [obl.] |
| θ_E dla 0,3 M☉ i π_rel = 125 µas | 0,55 mas | przykład Gaudi 2010 [calc] |
| Typowy czas przejścia przez promień Einsteina | ≈ 19 dni | Gaudi 2010 |
| Pierwsza planeta z mikrosoczewkowania | 2004 | Bond et al. 2004 |
356 of the 8,049 planets with a stored distance in exoplanet.eu were found by microlensing (the first method listed). Show them on the Galaxy map ›
Wskaż rok albo ustaw fokus na wykresie i użyj strzałek.
- tranzyt
- prędkość radialna
- obrazowanie bezpośrednie
- mikrosoczewkowanie
- astrometria
- pomiar czasu
- inne
Planety według roku odkrycia, ułożone według metody, którą je znaleziono. SetuHQ nie odkrył tych planet. Źródło: The Extrasolar Planets Encyclopaedia (exoplanet.eu), fetched 2026-10-18.