Równania życia

Rozdział 14 z 15

Równania Drake'a i Seager to sposoby uporządkowania tego, czego nie wiemy. To spekulatywne ramy, a nie prognozy: żadna liczba na tej stronie nie jest oszacowaniem liczby rzeczywistych cywilizacji ani życia.

Słońce 5772 K
Słońce 5,772 K

Kopparapu et al. 2014 (strumienie dla ekosfery); kolory gwiazd z looks.teff_rgb

N = R★ · f_p · n_e · f_l · f_i · f_c · L

Ustawienia wstępne: 1961 wartości z Green Bank i „powszechnie cytowany zestaw” są powtarzane w źródłach wtórnych; zapis samego spotkania nie został sprawdzony. „Dane tam, gdzie je mamy” używa zmierzonych członów poniżej, a nieznane pozostawia tam, gdzie je ustawisz. R★ to liczba gwiazd na rok; zmierzone tempo dla Drogi Mlecznej 1,65 ± 0,19 M☉ na rok (Licquia & Newman 2015) to masa, a nie liczba.

Człon	Jak dobrze to znamy	Wartość i źródło
R★	Zmierzone	1,65 ± 0,19 M☉/yr tempa formowania gwiazd (Licquia & Newman 2015); liczba gwiazd na rok wymaga początkowej funkcji mas
f_p	Zmierzone	≈ 1: 0,77 małych planet na gwiazdę GK przy 50–300 d (Burke et al. 2015); ≈ 2,5 na karła M przy P < 200 d (Dressing & Charbonneau 2015)
n_e	Ograniczony	η⊕ = 0,37–0,60 dla 0,5–1,5 R⊕ w konserwatywnej strefie wokół gwiazd o temperaturze 4800–6300 K (Bryson et al. 2021); 11 ± 4% dla 1–2 R⊕ przy strumieniu 1–4 × ziemskiego (Petigura et al. 2013)
f_l, f_i, f_c, L	Nieznany	Brak danych. Każda wartość jest opinią.

Model spekulatywny

Zakres f_l (rzędy wielkości)

Histogram log10 N z 20 000 losowań Monte Carlo członów równania Drake’a w zakresach log-jednostajnych, z zaznaczoną medianą i przedziałem 90%, oraz słupkiem udziału każdego członu w rozrzucie.

Jedna liczba ukrywa niepewność. Zgodnie z Sandberg, Drexler & Ord (2018) każdy czynnik jest zamiast tego losowany z przedziału: R★ 1–100, f_p 0,1–1, n_e 0,1–1, f_i 0,001–1, f_c 0,01–1, L 100–10¹⁰ lat, wszystkie log-jednostajnie. Ich f_l pochodzi z log-normalnego modelu tempa, w jakim powstaje życie; tutaj f_l jest log-jednostajnym zastępnikiem od 10⁻ᵏ do 1, z k ustawianym suwakiem. Losowania mają ustalone ziarno, więc wynik się powtarza.

Wielkość	Wartość	Źródło
Ta strona, k = 10: mediana N	0.036	90% losowań między 10^-7,9 a 10^5,0 [calc]
Ta strona, k = 10: P(N < 1)	64%	[obl.]
Sandberg et al. 2018: mediana N	0.32	z ich modelem f_l; średnia wynosi około 27 milionów, dlatego pojedyncza średnia wprowadza w błąd
Sandberg et al. 2018: P(N < 1)	≈ 52%	ich rozkłady a priori

Równanie Seager

N = N★ · F_Q · F_HZ · F_O · F_L · F_S

Liczy planety, na których można by wykryć gaz biosygnaturowy, a nie cywilizacje (Seager 2018): obserwowane gwiazdy, odsetek spokojnych, z planetami skalistymi w ekosferze, możliwymi do obserwacji, z życiem oraz takimi, których życie wytwarza wykrywalny gaz.

Wartości startowe: N★ = 30 000 karłów M dostatecznie jasnych dla JWST, F_Q · F_HZ = 0,15, F_O = 0,001, F_L = 1, F_S = 0,5, co daje N ≈ 2. Pochodzą one z wtórnych streszczeń wystąpienia i artykułu Seager, nie sprawdzonych tu z artykułem; F_L = 1 to założenie, a nie pomiar. Frakcja strefy zamieszkiwalnej odsyła do wykresów z rozdziału o populacji.

Planety w tym rozdzialeTRAPPIST-1 e ›Proxima Centauri b ›

Źródła