Timing en fase

15 hoofdstukken, elk een geanimeerde uitleg met de natuurkunde en de bronnen. Elke tekening zegt of ze een illustratie, een model uit opgeslagen waarden of echte data is, en hoeveel ze is overdreven. Alleen het transithoofdstuk beschrijft iets wat SetuHQ zelf doet.

Hoofdstuk 8 van 15

Timing en fase

Een transit is één moment in een baan. De rest van de baan bevat ook informatie: wanneer transits plaatsvinden, hoe de planeet gloeit terwijl hij draait, wanneer hij achter zijn ster verdwijnt, en welke helft van de draaiende ster hij bedekt.

Illustratie
Vier scènes. Transittiming: twee planeten bij een periodeverhouding van 2:1 trekken aan elkaar, zodat de transits van de binnenste planeet te vroeg en te laat komen en er een O−C-diagram ontstaat. Secundaire eclips: de planeet glijdt een halve baan na de transit achter zijn ster, een veel kleinere dip, tien keer dieper getekend. Fasecurve: een getijdengebonden planeet toont richting de occultatie meer van zijn hete dagzijde, met een door winden verschoven piek. Rossiter–McLaughlin: de planeet bedekt eerst de naderende en daarna de terugwijkende helft van de roterende ster, zodat de gemeten snelheid van de ster tijdens de transit omslaat.

De cijfers

GrootheidWaardeHerkomst
Perioden van Kepler-9 b en c19,23891 d en 38,9853 dexoplanet.eu; nabij 2:1, dus hun transits verschuiven per omloop met minuten (Holman et al. 2010)
Eclips van TRAPPIST-1 b bij 15 µm, gemeten861 ± 99 ppmJWST MIRI (Greene et al. 2023); dagzijde 503 K, zoals verwacht voor kaal gesteente
Idem, ster en planeet als zwarte straler606 ppmδ ≈ k² B(503 K)/B(2560 K) bij 15 µm, k uit stralen van exoplanet.eu [calc]; echte analyses gebruiken een modelspectrum van de ster, geen zwarte straler
Verschuiving van de hete vlek van HD 189733 b16 ± 6° vóór oppositieSpitzer-fasecurve op 8 µm (Knutson et al. 2007)
Rossiter–McLaughlin, HD 189733 b86 m/sK_R ≈ V sin I · k² met V sin I = 3,5 km/s en k = 0,157, beide uit Gaudi & Winn 2007 Tabel 1, die 88 m/s vermeldt [calc]
Rossiter–McLaughlin, HD 189733 b (gemeten V sin I)83 m/sV sin I = 3,316 +0.017/-0,067 km/s en k = 0,15812, gemeten door Triaud et al. 2009 (Tabel 2) [calc]
Rossiter–McLaughlin, HD 209458 b69 m/sV sin I = 4,7 km/s, k = 0,121 (Gaudi & Winn 2007 vermelden 70 m/s) [calc]
to the observerdd · 1.59 d · 244 ppmbb · 19.24 d · 6,275 ppmcc · 38.99 d · 5,957 ppmOne 38.99-day period · depth k² (ppm), one scale
Model uit opgeslagen waarden
Het Kepler-9-systeem van bovenaf: elke planeet verzwakt het licht van de ster wanneer hij de zichtlijn naar de waarnemer kruist. Baangroottes zijn de opgeslagen halve lange assen (of de derde wet van Kepler uit de periode en de massa van de ster); de dipdiepte is (Rp/R★)² uit de opgeslagen stralen. Cirkelvormige banen, ster en planeten niet op schaal, fasen illustratief (er zijn geen transittijden opgeslagen). Bron: The Extrasolar Planets Encyclopaedia (exoplanet.eu), opgehaald 2026-10-18.
De planeten: periode, baan en diepte van de dip
PlaneetP (d)a (AU)Rp (R⊕)Diepte k² (ppm)
Kepler-9 d1.59290.02731.64244
Kepler-9 b19.23890.14308.296,275
Kepler-9 c38.98530.22708.085,957

a uit The Extrasolar Planets Encyclopaedia (exoplanet.eu); * uit de derde wet van Kepler (periode en de massa van de ster). — : straal niet opgeslagen.

SetuHQ meet het tijdstip van elke dip en vergelijkt de oneven en even dips met elkaar; het fit geen timingvariaties, fasecurves of eclipsen. De diepte van de secundaire eclips op het canvas is tien keer dieper getekend en dat wordt erbij vermeld; de TTV-amplitude is illustratief. Spin–baanhoeken omvatten uitgelijnde, polaire en retrograde banen (Albrecht et al. 2022).

Bronnen

↑ ↓ om te bewegen · Enter om te openen · Esc om te sluiten